علت علتها چیست که آفرینش ممکن شده؟

تاحالا از خودتون پرسیده اید که چطور من اینجا هستم؟ و از حضور خودتون در زندگی تعجب کنید؟ یا تاحالا از خودتون پرسیده اید خدا چرا مرا ساخت؟ آیا خدا مرا برای خودش ساخت؟ و سوالاتی از این دست...

ما جواب بسیاری از آنها را نمی دانیم. ولی عقل و نشانه های عقلی، ما را مهروموم می نماید:

یکی از جوابها، در جهان علت ها نهفته است. علت هایی که وقتی مفصل درباره اش بدانیم کسی را مسوول وقایع می پرورد که الحمدلله من، علت آن نیستم که می بینم که نمی دانم هم! علت در راستیهایی است که راستی علت ها می تواند و می شود باشد... راستی هایی که علت از آنها می آید: پس مطمئنا راستی ای هست که از علت، بهتر و بالاتر است که :

"این همه، هر چیز، صحیح و دقیق بالاخره هست"،

و "علت ها شده که منطقا محکم و ممکن باشند"!

پس حالا همانطور که باور داریم، هر چیزی، علتی دارد که 'راستی' این جهان "هست".

علت ها و علت هایش، برای هر چیز در غیب و آشکارای آن، نهفته است. طبق قرآن، مومنین کسانی هستند که به عالم غیب ایمان می آورند. پس علتهایی راستین در علت العلل وجود دارند که متین و غیر قابل اجتنابند.

و چون خداوندی، با هر جور اتقان و نوع و ... ای که نمی دانیم چیست دقیقا، راستی محکمی مثل علت العلل موجودات هست، نتیجه می گیریم که من نوعی، به علت های متعدد و متنوع پنهان و آشکارا "که به غایت علت العلل" و راستی علتها می رسد، اینجا موجود هستم!

آیا اینطور نیست که در دین، دائم می گوییم الله اکبر؟ و آیا در جهان بیرون، راست بودن علتها بزرگ و محکم نیست؟ پس، این هر دو که مهروموم هم را تائید می کنند، بهترین دلیل صدق دین ما است... این، علت علتها در نهان دین و آشکارگی جهان، ی که آفرینشش ممکن شده، "بزرگی خدا"یی است که در این جهان در غیب است و فقط می بینیم به این راستی و محکمی، برقراری دنیا ممکن شده است... !!!!!!!!!! "بزرگی خدا"... .

حتی علت العلل انقدر محکم است که من نوعی، دیگر هیچوقت نمی گویم چطور من اینجا هستم!؟ و حضور و بودن و وجود خود را به شدت راستی ها، می پذیریم.

نوشته شده توسط کتایون شفیعی در ساعت 7:3 | لینک |