خداوند را فراتر از خلق عالی، در ایمانمان ببینیم

خیلی جالبه... ما که همیشه زندگی می کرده ایم، خدایی همواره بوده... !
و در این دنیا، ما که مردنی هستیم، پس فقط به وجود مطلق خداوند باور داریم که نمی میرد و همیشه بوده...
آن لحظاتی هم که ابدی بودن را حس می نماییم، این وجود متعال خدا را، آنگونه که عالی هست، ناگهان می بینیم!
و لازم است همیشه اوج تعالی ای "که در ذهنمون داریم" را به خدا نسبت بدهیم…
تا آنجا که همواره، "فراتر" از هر خلق عالی ای که دیدیم را با ایمانمان در خدا ببینیم... نه آن خلق عالی را استغفر الله، نعوذ بالله، بت کنیم... !

خلف وعده انجام ندادن...