روز حقیقی

روز در زندگی اسلامی، برنامه عدد دار و کمّی ماشینی نظیر ساعت ۴ الی ۸ دقیق هر روزه نیست. این، روزمرگی است. روز در زندگی دینی، لحاظ کیفیتهای اسلامی، و پاره کردن دقایق برنامه ای، و روی آوردن به حیات طیّبه با خدا است. زمانی که حقایق دینی را با حیات با خدا، و با لحاظ موازین بسیار زیاد مهم دیگر زندگی شرعی، باید در نظر آورد...

اگرچه به طور موقتی، برنامه های کمّی، برای آموزش دیدن عادتها و انتقال آن عادتها در برنامه کیفیتی، سودمند هستند، نظیر مدرسه. ولی پس، برای کارهای دیگر، جهت حفظ کیفیت زندگی حقیقی با خدا، برنامه کیفی دیگری، غیر از نظم ماشینی بایستی ریخت... با شناخت همه موازین دینی، این امکان برنامه ریزی کیفیتی و حفظ زندگی حقیقی، امکانپذیر خواهد بود. نه برای برنامه ریزی زندگی خشک، بلکه جهت زندگی با خدا، هر کیفیتی را که جهت حفظ نفس بر آدمی القاء نمود، همان را با او بانجام رسانید... توکل بر خدا.

روز با خدا، روز عادّی نیست. روز چون خدایی است، بسیار بالاتر و درست تر و مورد احتیاج تر از یک روز عادّی است که حقیقت نفس آدمی می خواست و نمی یافت در روزمرگی!

استغفر الله! لابد از بس که دیگران برای کار روزمرگی، به جای کار روز حقیقی، اصرار کردند، زلزله را برای کارهای ضد آسیب رساندن را دنبال و طراحی کردن، فرستاد. نه آرام و متین بودن و کارهای بالاتر از آسیب و جبران خسارت و سیر منفی به خنثی را خواستن!

البته سؤالی دارید، بدانید این در حدّ یک نوشته بود که در فوق آمد. حقیقت این نوشته، بسی فوق تر از چیزی است که مطالعه نمودید.

خلف وعده انجام ندادن...