چگونه مسلط شوم که کارها را خداست که می کند؟

وقتی در کوران و قهقرای کار و همکاری با دیگر آدمها قرار گرفتیم، سرگردانی و گمراهی: انجام گرفتن کارها به دست خودمان، پیش می آید. یعنی این گمراهی که کارها را ما صورت می دهیم. درحالیکه نه ما کاره ای هستیم، نه وقتی می دانیم کارهامان به دست خدا بوده، بتوانیم این حالت راه هدایت را مسلط در خود و کارهامان ببینیم. جهت تمرین و شناخت و حضور در راه الهی، دیدن و شهود خود را تقویت نماییم تا وقتی درست دانستیم، در عمل هم این درست دانستن را ببینیم. پس راه حل، اینکه:

طبق قرآن، هر آنچه نیکی به دست ما می رسد از طرف خداست و هر آنچه از بدی به ما می رسد از نفس خودمان است. لذا می شود آنچه را که واقعا نیکی دیدیم، مثلا لطفی که در آن قرار گرفته ایم را، با آن لطف، با خدا مرتبط شده و صرفا دست خدا ببینیم چون فقط خدا نیکی می رساند. یعنی چنانچه هر خوبی ای "دیدیم"، به خصوص اینکه حسمان در آن خوبی و لطف باشد (نظیر هنگام غذا خوردن)، آن را مستقیم لطف خدا "دیده"، "شهود" خود را تقویت و راه هدایت خود مبنی بر اینکه سایر اعمالمان را هم با خدا، درست و خوب انجام دهیم، ثابت تر کنیم.

حالا یک آزمایش:

آیا من بودم که کاری خوب را که با خدا بانجام رساندیم سزاوار تحسین هستم؟ برایم مسلم است که چیزی از خودم ندارم. و برایم هم مسلم است که آن کار خوب که انجام گرفت، درست است ببینیم که خدا بود که لطف نمود و انجام داد. پس اگر هم کسی تشکری صرفا از بنده بابت کاری صورت داد، داشته از خدا تشکر می نموده. ما بگوییم ماشاءالله!

خلف وعده انجام ندادن...