فقط خدا هست.

درست است که نیستم، و فقط خدا هست، ولی خودم را نابینا از بودن ام نکنم:

من هستم چونکه در این زندگی، قرار دارم!

و همین اندازه فعلا موقتا کافی است از دیدن زندگی که در زندگی قرار دارم... و دوباره من نیستم چون خدا فقط هست... و نه دیگر باشم که در این زندگی قرار داشته ام... دوباره فقط حق را حالا ببینم... این زندگی را نمی خواهم وقتی خودم را ببینم... و این بار صبر خدا را ببینم... حالا صبر در زندگی نمایم، و صبر...

خلف وعده انجام ندادن...