مفهوم، برای آرامش با حق

آیا دنیا پیش روی ماست؟ که اگر اعمالی را در روز انجام دادیم بهتر است انجام ندهیم اگر جنبه دنیایی یافت؟ که آیا اگر با فهم مثلا، باشند افعالمان، دیگر جنبه دنیایی پیدا نکند؟! و نظیر آنجه برای آخرت و جهت خدا است باشند؟ یعنی چیزی نظیر فهم را بکار بردن، ما را در صراط مستقیم قرار داد. به نحوی که عدالت، دانایی، توانایی، ... زیرمجموعه استفاده از فهم شوند. فهم عدالت، فهم دانایی، ... همگی زیرمجموعه فهم مفهوم هستند. با لحاظ فهم مفهوم، در هر زمینه ای رشد انجام می گیرد... تا آنجا که به آرامش حق، سوق بدهد. و دنیا را مقابل خود نبینیم، بلکه رشد حق را ببینیم. فهم مفاهیمی نظیر درستی و درست تر، لزوم خلاقیت، پرورش کاستیها رو به رشد و ... پس، فهم درستی ها... و چون همه چیزها می توانند درست باشند پس، فهم همه چیز...

آیا دیگر چه مواردی برای اینکه دنیا را سد جلوی راه خود نبینیم وجود دارد؟ (دنیا: دنی و پست). وجود داشته یا بوجود آید ... ؟ حین سنجش رفتارهای هر جزء محیط که نتوانسته اند فهم درستی ها شوند؟

دیسیپلین و ژست، هم سد است، به جای اینکه راهگشای فهم شود! فکر کن! می خواهیم برای فهم مفاهیم، راه دنیا باز شود، نه مثل یک لامپ قراضه، زود خاموش نماید! چه موردهایی راه دنیا را، نه به سمت دنیا، بلکه به سمت افقهای باز آینده، روشن تر می نمایند؟ فکر نماییم!

نوشته شده توسط کتایون شفیعی در ساعت 22:25 | لینک |